అంచులేని దృశ్యం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
అంచులేని దృశ్యం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

10, సెప్టెంబర్ 2009, గురువారం

చివరి పాట

ఎప్పటికైనా ఖాళీ చేయక తప్పదు

బతుకు చుట్టూ అల్లుకున్న

మమకార బంధాలను తెంచుకొని

చివరి క్షణంలో ఒంటరి ప్రయాణమూ తప్పదు



ఈ కోరికలెప్పుడూ ఇంతే!

ఆశల పల్లకి ఎక్కించి ఊరేగిస్తుంటాయి

దూరాన్ని సమీపించే కొద్దీ

విచారాన్ని మిగిల్చి విడిపోతుంటాయి

కొసకు చేరిన ఆయువు దీపం

వత్తిని తడుముకుంటూ కొండెక్కుతుంది

ఇక ఏ కోరికా వుండవు

వెళ్ళిన వాళ్ళ జ్ఞాపకాలతో

వెళ్ళబోయేవాళ్ళు దుఃఖమై కరుగుతుంటారు

కన్నీళ్ళమధ్య మళ్ళీ ఊరేగింపు మొదలవుతుంది



ఎప్పటికైనా తప్పనప్పుడు

బతుకును మూటకట్టుకొని సిద్ధపడటమే మంచిది

మృత్యువు ఎన్నడూ గాయపరచదు

సుతారంగా ప్రాణాన్ని ముద్దెట్టుకుంటుంది

పొందిన అనుభూతులన్నీ మాయమై

ఈ ఆఖరి అనుభూతే అద్భుతమౌతుంది



ఊపిరి పిట్టా! ఊపిరి పిట్టా!

గూడు విడిచే ఘడియ వచ్చిందని

దిగులు పడతావెందుకు?

మరణం శాపం కాదు

పునర్జన్మకు రెక్కలు తొడిగేందుకు

ఈ జన్మ మిగిల్చిన చివరి పదం


(26.06.2001, రాత్రి 01:15)


(ఈ బ్లాగుకి ఇదే చివరి పాట..!!)

Read more...

3, సెప్టెంబర్ 2009, గురువారం

చరమాంకం

గొంతు తీగె తెగిపోయినప్పుడు

కరచాలనంలో విషాద స్తబ్దత

పరామర్శలో పలకరింపులో నిశ్శబ్దం!

కాలం కనికరించదు

మృత్యువు పగనెవడూ తప్పించుకోలేడు

ఆగిన గుండె కదలిక మళ్ళీ కదల్దు

మరణం

పునరావృతమయ్యే స్వప్నం కాదు

ఊపిరి తెగిపోయే చరమాంకం

నెత్తురు గడ్డకట్టే దీనావస్థ...

శ్వాస ఆగినప్పుడూ

సమూహ దుఃఖం సముద్రాల్ని గడ్డ కట్టిస్తుంది

ఏడుపు శవయాత్రలో వెదజల్లబడుతున్న

స్మృతి పత్రాల వెనుక అగ్నిని దహించే విషాదం

ఆకు రాలాల్సిందే...

ప్రవహించే వర్తమానంలో వెంటాడే మృత్యువు అనివార్యం

చావు చచ్చాక రాదు

మరణం మళ్ళీ మళ్ళీ పొందే అనుభూతి కాదు.

Read more...

31, ఆగస్టు 2009, సోమవారం

The Lake of Nature

ఆలోచనలు

రాత్రిని కౌగలించుకోగానే

నేను

నీళ్ళల్లో నిద్రిస్తాను

చేపా చేపా

నా రెప్పలెత్తవూ...

సంఘర్షణల మధ్య

చీకటి నోరు విప్పగానే

నేను

చెట్టుబెరడులో మూగబోతాను!

పిట్ట పిట్టా

మాట నేరపవూ...

మనిషి కోరిక

మృగ దాహమవ్వగానే

నేను

అరణ్యంలోకి పరిగెడతాను !

అరణ్యమా అరణ్యమా

నాలో పచ్చదనాన్ని పూయవూ...

కాలుష్యాల తాకిడికి

నేల గాయపడగానే

నేను

ఆకాశంలోకి నడుస్తాను !

ఆకాశమా ఆకాశమా

నన్ను మేఘాన్ని చేయవూ...!

నన్ను ఏదో ఒకటి చేసి

ఈ ఎడారితనంలోంచి

ఒక్కసారి ప్రకృతి జలాశయంలోకి విసిరెయ్యరూ...

Read more...

24, ఆగస్టు 2009, సోమవారం

ఒకానొక సందర్భం

ఇద్దరం కలిసే వున్నాం

మౌనంగానో, మాటలుగానో

ఒకర్నొకరం పలకరించుకుంటూనే వున్నాం

హృదయాలే ఒక్కటవ్వట్లేదు

నా అభిరుచికి ఆమె దూరంగా వుండటమో

అమె ఆంతర్యానికి నేను దగ్గర కాలేకపోవడమో..



ఒక్కోరోజు

ఆమె మాటలు ముక్కలుగా విరిగిపోతుంటాయి

విడగొట్టడానికి వీల్లేని మాటలు నావి

అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నంలో

ఆమె మాటలన్నీ మల్లెపూలలా ఏరుకుంటాను



ఆ మధ్య... కాలం వెంట పరిగెడుతూ

కొన్నాళ్ళు ఆమెకు ఎడబాటు కల్పించాను

తిరిగి వచ్చి చూస్తే

గుమ్మమ్ముందు ఎదురుచూపుల కొత్త సందర్భం

ఆమె పెదాలపై చిరునవ్వు పండుతోంది

ఆమె మాటలు స్పష్టంగా, అర్థవంతంగా

హృదయోల్లాస వ్యాఖానమంత సరళంగా -

ఇక మల్లెపూలు ఏరాల్సిన అవసరంలేదు



నిజమే... ఎవరన్నారో గానీ

దూరమై, మళ్ళీ దగ్గరయ్యాక

పొందే అనురాగమే అసలైన ప్రేమ


(26.12.2000, వేకువఝాము)

Read more...

20, ఆగస్టు 2009, గురువారం

పునరావృతం

ప్రతిరోజు ఇదే అనుభవం

పొద్దువాలేలోపు గాయపడటం

రాత్రులు గాయాన్ని కన్నీళ్ళతో తడుముకోవడం



సన్నివేశ పునరావృత పరంపరలో

గొంతెత్తి ప్రశ్నిచే సందర్భముండదు

రుతువులు భ్రమణ సూత్రాన్ని వల్లిస్తూ

ఎదురు చూపుల నమ్మకంపై

ద్రోహాన్ని సూదులుగా గుచ్చుతాయి

ముఖాలు మౌనాన్ని తెరలు దించుకొని

ప్రాణం వూడిన తంత్రీ వాద్యాలవుతాయి

విరిగిన భుజాల మీంచి నడిచే విషాదం

సాముహిక దుఃఖమై స్రవిస్తుంది

ఉదయాలు గాయపడకుండా అడ్డుకోలేవు

ఏ రాత్రీ గాయానికి పూత మందు కాలేదు



ప్రతి రోజు ఇదే అనుభవం

పాత గాయాలను ఓదార్చుకుంటూ వెళ్ళి

మళ్ళీ పొద్దువాలే లోపు గాయపడటం

రాత్రులు గాయాన్ని కన్నీళ్ళతో తుడుచుకోవటం



సుప్రభాతం విక్లీ 25.08.2001

Read more...

17, ఆగస్టు 2009, సోమవారం

చెక్కిలి మీద జ్ఞాపకం

ఈ రాత్రి నిశ్శబ్దంగా వుండదు

చెవిని తొలిచే కీచురాళ్ళ ధ్వని

ఆలోచనకు రెక్కలు తొడగకా మానదు

ఇప్పటికెన్ని ఆలోచనలు

గాజుబొమ్మల్లా పగిలి పోయాయో

టార్చిలైటును ఆర్పివెలిగిస్తూ

రాత్రిని పరిశోధిస్తున్న మిణుగురుకు తెలుసు

పదునెక్కిన ఆలోచనల ముల్లుగర్రలు

మానుతున్న గాయాలను మెల్కొల్పుతుంటాయి

గాయాలు జ్ఞాపకమై సలిపినప్పుడల్లా

హృదయంలో కత్తిదిగిన బాధ...

అర్ధరాత్రి దాటాక

కునుకుపట్టని కళ్ళు నేరేడు పళ్ళవుతాయి

నరాలు కాలుతున్న కరెంటు తీగలౌతాయి

గుడ్లగూబ గొంతు విని

చంద్రుడు మబ్బు దుప్పటి కప్పుకుంటాడు

నేను మాత్రం

జ్ఞాపకాల లోయల్ని తొవ్వుకుంటూ

ఏ మూడో ఝామునో

స్వప్నంతో నిద్రను వెలిగించుకుంటాను.



తెల్లారి చూస్తే

జ్ఞాపకాలు జాడను కోల్పోయినట్టే అనిపిస్తుంది

అద్దానికి ముఖాన్ని చూపగానే

చెక్కిలి మీద చారికై నిలిచిన జ్ఞాపకం

మళ్ళీ ఆలోచనల్నిరేపి

నన్నొక కన్నీటి శిబిరాన్ని చేస్తుంది.


(విజేత దినపత్రిక, 18.03.2001)

Read more...

10, ఆగస్టు 2009, సోమవారం

మరణాన్ని ప్రశ్నించే వీరుడికి

ఇక్కడెవ్వరూ క్షేమంగా లేరు

గోముఖ వ్యాఘ్రాల దాడిలో

జీవితం కన్నీటి సముద్రమైంది

నల్దిక్కులా

ఆవులించే మృత్యుముఖాలు

కన్రెప్పల మధ్య

చూపుల్ని గాయపరిచే సంక్షోభం

గొంతు నులిమే చీకట్లో

ఊపిరాడని ఉద్విగ్నస్థితి

వీధి మలుపు నెత్తురు చారల్లో

పాడెల్ని మోసుకెళ్ళిన పాద ముద్రలు...

వ్రణాన్ని చీల్చే సజీవ దహన వీచికలు



ఇప్పుడది రత్నగర్భ కానే కాదు

శవాల్ని కడుపులో దాచుకున్న స్మశానం!



అడవులంతా భాష్పవాయువు వ్యాపిస్తోంది

ఇక్కడో కన్నపేగు మెలికలు తిరుగుతోంది...!

చిరునామ దొరకని ఎముకల గుట్టల్ని చూసి

ఆగిపోయిన గుండె కదలికలు...


నువ్వొచ్చే దారిలో ఎన్‌కౌంటర్లు పొంచి వుంటాయి!

కత్తుల బోనులుంటాయ్!

కాటికి మోసే చేతులుంతయ్!

జాగ్రత్త సుమీ!

నీ పిడికిట్లోని వసంతాన్ని మాత్రం జారవిడవకు.

Read more...

6, ఆగస్టు 2009, గురువారం

నీటి పడగ

ఉన్నట్టుండి

ఆకాశం మేఘావృత ముఖాన్ని చూసుకోడానికి

భూమిని జల దర్పణంగా మారుస్తుంది

పడగెత్తి నీటిసర్పం నాల్క మీద

ప్రాణాలు పిప్పరుమెంటు బిళ్ళలౌతాయి

కాయ కష్టం కంకులౌతున్న ఉదయాన

పంట ముఖంపై నీటి ముసుగు కప్పే ఉప్పెన

మెతుకుల స్వప్నానికి గుండె కోత విధిస్తుంది

ఎత్తుల్ని కొలిచే అంతస్థులు సైతం

వరద నీటిలో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకుంటాయి

ప్రవాహోధృతికి నడుములు విరుచుకున్న వంతెనలు

నీళ్ళలో నానబెట్టిన గుగ్గిళ్ళౌతాయి

తీరం తాకని పడవలు ముక్కలై

చచ్చిన సొరచేపల్లా నీటిపై తేలుతుంటాయి

పక్షులు వలయాలుగా కలియ తిరుగుతూ

జల ఖడ్గపు ఝుళిపింపుకు రెక్కలు తెగి కూలిపోతాయి

వరద వేటుకు విరిగిన తరు సమూహం

చివరిసారి మొదళ్ళకు సాష్టాంగ పడుతుంది

వడుపు తెలిసిన మలుపుల రాణి సుడుల కౌగిలిలో

ఉక్కిరి బిక్కిరిగా నలిగిన రాచవీధులు

లోతు తెలియని కాల్వలౌతాయి

ప్రతీరోజూ ప్రదక్షిణ మంత్రాన్ని ధ్వనించే బస్సులు

డిపోల గూళ్ళలో ముడుచుకున్న చలి రాత్రుల పావురాళ్ళౌతాయి

వాన దేవుడి అజీర్తి రోగానికి భూదేవికి పొట్టుబ్బుతుంది

***


ఈ నీటి పడగ చితికి పోనూ...

ఎండిన గొంతును కబళించే నాల్గు చినుకులతో తడపాల్సింది పోయి

ఆయువును కబళించే జలగండంగా మారింది

వేనవేల కళేబరాల్ని మురికి పొట్టలో కుక్కుకొని

పరిసరాల్ని గుప్పుమనే శవాల వాసన చేసింది

ఇప్పుడు - వానంటే వొట్టి నీటి ప్రవాహమే కాదు

గొంతు బిగించి నిలువునా ఊపిరి తెంపే నీటి మోకు

శరీరాలను నిశబ్ద తీరాలకు తరలించే శవ పేటిక


***


ఎప్పుడూ ఇంతే

మళ్ళీ ఆకాశమ్మీద నిప్పుల కుంపటి మొదలవ్వగానే

వరద నీళ్ళు పారిపోతాయి

కన్నీళ్ళు, కొన వూపిరి శబ్దాలు మాత్రం మిగిలిపోతాయి


(2000 ఆగష్టు రాష్ట్రంలో వచ్చిన వరదలకు స్పందించి)

ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతి
10.09.2000

Read more...

3, ఆగస్టు 2009, సోమవారం

ఏదీ నిజంకానప్పుడు

మీరు అలాగే నవ్వుకోండి

గుక్కతిప్పుకోకుండా ఏడుపు నలాగే కొనసాగించండి

ఏదీ నిజం కానప్పుడు

నవ్వినా ఏడ్చినా ఒకటే కదా!

బ్రతికున్నతనానికి గుర్తుగా

మీరలాగే నిరర్థక సంభాషణ చెయ్యండి

మాట్లాడాల్సిందాన్ని మాట్లాడలేనప్పుడు

నీతైనా, బూతైనా ఒకటే కదా!


***


నిలువునా విలువలు కూలుతున్నా సరే

గజ్జి కుక్కలాంటి వ్యవస్థకు సిగ్గుండదు

ప్రార్థనా మందిరాల ముందు మతంపై కాలు దువ్వి

వివాదాల్ని గొంతెత్తి పిలుస్తున్న మారణాయుధాల్ని

ఏ చట్టమూ నిషేదించదు

పగ తీర్చుకున్న కర్కశత్వం నవ్వుతూనే వుంటుంది

గోడ మీద నినాదాలు రాసి

అజ్ఞాతంలోకి పరుగెత్తే ఉడుకు రక్తాన్ని నమ్ముకుని

రాని వెన్నెల కోసం

పల్లె అమాయకత్వం రెప్ప వాల్చని కన్నౌతుంది

నిండుగా ఖద్దరు కప్పుకున్న రౌడీయిజం

దొంగ గొంతుకతో అభివృద్ధిని వల్లించినందుకు

గొర్రెలు మూకుమ్మడిగా తలలూపుతాయి

నడివీధిలో జరిగిన దారుణ హత్య

ఆత్మహత్యగా రుజువైనందుకు

కోర్టంతా చప్పట్ల హోరుతో మార్మోగుతుంది

ప్రభుత్వ మొక గుడ్డెద్దు

వీరుడి నిజాయితీ అవినీతిగా నిరూపించి, ఊపిరొదిలాక

అమర వీరుడి బహుమతి ప్రకటిస్తుంది



***

జరగరానిది జరుగుతోందని అందరికీ తెల్సు

అబద్ధం నిజమౌతోందని, నిజం అబద్ధమౌతోందనీ తేలుసు

ఐనా నిజంగా మారిన అబద్ధాన్నే గొంతులన్నీ సమర్షిస్తాయి

రాని నవ్వును, లేని ఏడుపును నటిస్తూ

మసి గుడ్డతో ముఖం తుడుచుకోవటం అలవాటైంది



***



నిజాన్ని నిజంగా చెప్పుకోవడంలో తప్పు లేదు

ఈ సమాజం ఒక పిచ్చాసుపత్రి



ఆంధ్రప్రభ సచిత్రవార పత్రిక 26.04.1997

Read more...

27, జులై 2009, సోమవారం

ఒక దుఃఖావరణ గురించి

ఎవరి దుఃఖమైనా సరే

దుఃఖమన్నాక హృదయం కన్నీరుగానే కరుగుతుంది

దుఃఖానికి తడిలేకుండ చెయ్యడం

ఏ మంత్రశక్తికీ సాధ్యపడని అసాధ్యమేనేమో!



ఏ దుఃఖం వెనుక ఏ గాయముందో

గాయానికి ముందు ఏ దుఃఖం సిద్ధపడి వుందో!

భౌతికంగా గాయపడటమే దుఃఖమైతే

అది అప్రయత్నం కవచ్చు, అనివార్యమూ కావచ్చు

తల్లడిల్లే మానసిక గాయానికి మాత్రం

పుండులా సలిపే జ్ఞాపకమే హేతువు

జ్ఞాపకం గాయమౌతుంది

గాయాల జ్ఞాపకం దుఃఖమౌతుంది

కన్రెప్పల కట్టల మధ్య సుడులు తిరుగుతూ

నదిలా ఎగసిపడే దుఃఖం

రహస్యంగా మనసు దరిని కోసేస్తుంది

కోసెయ్యడం కొసకు చేరగానే

అదాటున బతుకుదారం తెంచుకొని

ఆత్మను గాలిపటంలా ఎగరేసుకొంటూ

దుఃఖంతోనే పైకెళ్ళిపోతాం మనం

శూన్యమూ ఒక దుఃఖావరణమే

ఎన్ని దుఃఖాలు కలిస్తే ఈ శూన్యం ఏర్పడిందో!



వాడెవడో

ఆకర్షణ శక్తి భూమికే వుందన్నాడు కానీ

ఆకాశానికీ అయస్కాంత శక్తి వుంది

లేకుంటే, యిన్ని ప్రాణాల్ని ఎట్లా లాగేసుకుంటుందీ!

Read more...

23, జులై 2009, గురువారం

అవశేషాలన్నీ మ్యూజియం చేరవు

శరీరంలోంచి ఒక్కక బొట్టు రాలి

గది నిండిపోతుంది

తలుపు తెరచి ఎవరూ లోనికి రారు

గది బయట గాలి గడ్డకడుతుంది

తీరంతో కరచాలనం చేయకముందే

నీటి మధ్యలో నావ మునుగుతుంది

తెరచాపలు ఆదుకోవు

చుక్కాని చూపులేని గుడ్డిదవుతుంది

చుక్కలు చుక్కలుగా జారుతూ

ఆకాశం జాలిగా ఏడుస్తుంది

వెలుగుతున్న విషాదం మధ్య

గాయాలు నడుస్తూనే వుంటాయి

నిశబ్దాన్ని వెంటపెట్టుకొని

దిగంబరంగా వెనకాలే నడిచొస్తుంటాయి

గాయానికి ప్రవహించడం తెలుసు

గడ్డకట్టిన దేహంపై ఘనీభవించడమూ తెలుసు

గాయానికి పరిమితి లేదు

ఒక్కోసారి మనసు మీద మానని పుండవుతుంది

ఆలోచనలేవీ బరువు దించవు

శరీరాన్ని మడత పెట్టి

గాయాన్ని గాయపరచటమే పరిష్కారం

నిజానికి ఏ పరిష్కారమూ ముగింపు కాదు

ముగిసిందల్లా పరిష్కారమూ కాదు

అట్నుంచి ఇటు - ఇట్నుంచి అటు

కాలమొక్కటే వంతెన

ఈ వంతెన అంచుల పైన

ఎన్ని ఆత్మలు అదృశ్యమయ్యాయో

ఎన్ని అడుగులు పాదముద్రల్ని చెరుపుకున్నాయో

చరిత్ర పూడికను తీయలేదు

చీకటి దస్తావేజు మీది

అవశేషాలన్నీ మ్యూజియం చేరవు

నడిచే అడుగుల వెనుక

ఒక నీడ వెంటాడుతూనే వుంటుంది


జీవితం ఒక లాంతరు

తన కింద దాగిన రహస్యాన్ని

ఎన్నడూ ప్రమాదంగా పసిగట్టలేదు


ఆదివారం విజేత
01.04.2001

Read more...

20, జులై 2009, సోమవారం

గాయాల జ్ఞాపకం

మనసు పొరల్లోంచి

జ్ఞాపకాలన్నీ

దట్టంగా మొలుచుకొస్తాయి


జ్ఞాపకాల్నీ

తిరగేసినప్పుడు

గాయాలు బయటపడతాయి


గాయాలతో మాట్లాడినప్పుడల్లా

అనుభవాలు గుర్తుకొస్తాయి


***


గుర్తు అంటేనే... జ్ఞాపకం

జ్ఞాపకం అంటేనే గాయం

ఇప్పుడు

జ్ఞాపకాలు నన్ను చదువుకుంటూ

నేను గాయాల్ని తడుముకుంటూ

Read more...

13, జులై 2009, సోమవారం

ఒక ఒయాసిస్సు కోసం

నేను పుట్టింది మొదలు

ఈ దుఃఖం అజ్ఞాత శత్రువై వెంటాడుతూనే ఉంది!

ఆశల్ని మీటుకుంటూ

వెన్నెల వసంతాన్ని స్వప్నించి, స్వప్నించీ

నిరాశల ఊపిరి సెగల మధ్య

దగ్ధానుభూతికి లోనౌతాను !


***



అమ్మ ఒడిలో

వెండిగిన్నె పాలబువ్వ గోరుముద్దలకు, ప్రేమ ముద్దులకూ,

నాన్న వీపు నెక్కి

'చెల్ చెల్ గుర్రం - చెలాకి గుర్రం' ఆటల సరదాలకూ

కుప్పతొట్టి సాక్షిగా పెట్టి పుట్టని జీవితం నాది..!

మీ లాగా

నా బాల్యం బంగారు మొలతాడు కాదు

ముఫ్పై వసంతాలు విరబూసినా

మూడుముళ్ళకు నోచుకోని అక్కబోసి మెడను

ఉరితాడు కౌగలించుకున్న కన్నీటి దృశ్యం నా బాల్యం...!

మీరనుకున్నట్టి నా యౌవ్వనం

ఇందిరాపార్కు గుబురు పొదలమధ్య

వెచ్చని కౌగిళ్ళపరువపు గుబాళింపు కాదు

పగబట్టిన ఎన్‌కౌంటర్ నీడలో

గురి తప్పని తూటాకు బలైన తమ్ముడి శవాన్ని

కాటికి చేర్చేందుకు దారిచూపిన నిప్పుకుండ నా యవ్వనం



***



రెప్ప విప్పింది మొదలు

కంటి గూట్లోంచి ఎన్ని కన్నీటి పిట్టల్ని జారవిడిచానో


చిట్లిన జ్ఞాపకాల గాజు ముక్కలకు తెలుసు..!

ఈ ఎండిన గుండెను

ఏ మేఘ శకలమూ చినుకు వేళ్ళతో స్పృశించదు...

ఎడారి అనుభవాల మధ్య

ప్రశ్నార్థకమైన శేష జీవితాన్ని భుజాలకెత్తుకుని

ఇసుక గుండెలోని తడిని పరితపిస్తూ

నా దేహాన్నంతా చూపుగా మార్చుకున్నాను!

కాలిపోతున్న రాత్రింబవళ్ళ మధ్య

శూన్యాన్ని శోదిస్తున్న ఓ ఖర్జూర వృక్షమా ! ఇక్కడెక్కడా

పక్షుల జాడ కంపించదేం...!!

Read more...

9, జులై 2009, గురువారం

మౌనప్రవాహం

రంపం పొట్టులా

క్షణాలు రాలిపోయే వేళ...

నేను

నిశ్శబ్దంగా విస్తరించుకుంటాను

జ్ఞాపకాలు కెరటాలై

ఒడ్డును ఢీకొన్నప్పుడల్లా

హృదయం చెదిరిపోతూనే ఉంటుంది

రెప్పల మధ్య

ఆశల్ని దాచాలనే ప్రయత్నం

ఎప్పుడూ

నీటి మీద గీసిన గీతే!

అవునూ...?

ఆకురాలిన చెట్టును అసహ్యించుకుంటూ

పక్షులు వలస వెళ్ళిపోతున్నాయేంటి?

ఎండిపోతున్న చెరువుకు భయపడి

చేపలు బిత్తరపోతున్నాయేంటి ?

వసంతమూ -

వర్షమూ -

ఎటు తప్పిపోయాయి !

ఇక్కడ స్వప్నలన్నీ

ఏ మౌన ప్రవాహంలో పడి

కొట్టుకుపోయాయి...?!

Read more...

6, జులై 2009, సోమవారం

మనసుకందని సంభాషణ

ఎన్నాళ్ళనుంచో

ఎదురైనప్పుడల్లా సంభాషించుకొంటూనే వున్నాం

మాటలు మాటలుగా విరిగిపోతూనే వున్నాం

తడిలేని మాటలు కదా

మాటలన్నీ ఎండుటాకుల్లా రాలిపోతాయి

హృదయాన్ని తాకకుండానే పారిపోతాయి

ఎంత మాట్లాడినా ఏం ప్రయోజనం?

భావనికి తగ్గట్టు మాటలు కలవడం లేదు

పదాలు ముక్కలు ముక్కలుగ చెదిరి

క్వారీ ధ్వనుల సంకేతాలౌతున్నాయి

మనసుకందని సంభాషణంతా

వొఠ్ఠి మాటల గారడీలా వుంది

మానవత్వము, మంచితనమూ మినహా

మిగిలినవన్నీ మాటలై దొర్లుతున్నాయి

ఈ అర్థరహిత శబ్దాలకు అనువాదకులుంటే బాగుండు

చుట్టుముట్టిన పెడార్థాల మధ్య

ప్రతిరోజూ ఆత్మహత్యకు గురౌతున్నాను



ఇక

మాటలకు తెరదించడమే సమంజసం

సంభాషణ సంశయాన్ని మిగిలిస్తూ

సవాలక్ష సందేహాలకు కారణమౌతున్నప్పుడు

మనం మాట్లాడుకోకుండా వుండటమే మంచిది

రేపటి బోసి నవ్వుల లేత పెదాలపై

పరిశుద్ధ పదాలు పుష్పించడానికి

ఒక దీర్ఘకాల నిశ్శబ్దం పాటించడం మంచిది



నిశ్శబ్దం స్తబ్దత కాదు

శబ్ద జాగారానికి సరికొత్త కొనసాగింపు

శిశిరంలో మాటలు రాల్చుకున్న చెట్టు

లేద పదాల చిరుగు తొడిగేది

మౌనం తర్వాతే కదా!


(ఆదివారం ప్రజాశక్తి, 08.04.2001)

Read more...

29, జూన్ 2009, సోమవారం

కర్ణుడి చిరునామా!

మిరెప్పుడైనా

చీకటి పాటలు విన్నారా?

అశ్రుకణాల్ని చూశారా

లేత దుఃఖాన్ని పలకరించారా?

మీరు

పలరాతి సౌధాల్లో

జీవితాన్ని ఉయ్యాలలూపుకుంటూ

సుఖాల ముసుగుల్లోంచి దుఃఖాల్ని ప్రదర్శించేవాళ్ళు కదా !

దయచేసి వీళ్ళ బాల్యాన్ని గాయపరచకండి !

వీళ్ళసలే

చీకటి రాల్చిన మొక్కలెరుగని పువ్వులు

అక్టోబరు రెండోరోజో

ఆగష్టు పదిహేనోనాడో

నలగని ఖద్దరు టోపీలు

పేపర్లలో ఫొటోలకోసం పంచే బన్నుముక్కలే

ఈ ఆకలి కడుపులకి

ఒకింత ఊరటనిచ్చే పరమాన్నాలౌతాయి !

మత్తుతెలియని రాత్రుల్లో

విశృంఖల కౌగిళ్ళ మధ్య నలిగిన మల్లెపూలూ

వీళ్ళ చిరునామాలు చెప్పలేవు

ఊహ పెరిగేకొద్దీ

భవిష్యత్తును చంపే ఆలోచనల మధ్య

వీళ్ళ బ్రతుక్కి దారేదీ?

రైల్వేప్లాట్‌ఫారాల్లోనూ, బస్టాండుల్లోనూ

పలక ఫోటోలై వేలాడాల్సిందేనా?

చరిత్ర తిప్పితే

ఇలాంటి వెలుగు పూలకు

సంఘం పొత్తిళ్ళలో బహిస్కరణలెన్నో

చేతికున్న వేళ్ళేం చెబుతాయి!

స్వగతాల నేపధ్యంలో

అమావాస్య కరిగించిన స్వప్న పత్రాలివి

కనుబొమ్మలమధ్య ఉదయించే

ఈ సందిగ్ధ సంధ్యలకు సమాధానమేదీ...?

మళ్ళీ...

ఎక్కడో కేర్ మంటున్న శిశువు తొలి ఏడుపు...

ఈ కర్ణుడెవ్వడో...?

Read more...

25, జూన్ 2009, గురువారం

అగ్నిస్తంభం

అప్పుడు మంటకి అర్థం వేరు

***

యంత్రాలూ వ్యూహాలు అపహాస్యానికి గురై

మనిషి మేధస్సు అపనత పతాకమైంది

అగ్నిని దహించే బ్లో-అవుట్ ముందు

సూర్యుడు ఓడిపోయిన సైనికుడై

మబ్బుల పరదాల వెనుక ముఖాన్ని దాచుకున్నాడు

పొగ మంటల మధ్య

పచ్చదనం కోల్పోయిన కొబ్బరి చెట్లు

ఆకాశాని కంటించిన అస్థిపంజరాల్లా ఉన్నాయి

గూడు కాలిన పక్షులు

గమ్యాన్ని వెదుక్కుంటూ మౌనంగా వలస పోతున్నాయి

మంటలు ప్రతి ఫలించే పంటకాల్వ

కళింగ యుద్ధానంతర రక్తపుటేరులా ఉంది

నిజానికి ఈ బ్లో-అవుట్

భూమ్యాకాశాలను కలిపే అగ్ని స్తంభంలా వుంది.



***



మంట్ మనిషికెప్పూడూ శత్రువే !



***



ఈ దేశంలో మంటల్లేని దెప్పుడు..?

కులాలు మంటలై -

మతాలు మంటలై -

ఆకలి కడుపులు మంటలై -

శతాబ్దాల తరబడి దహిస్తూనే ఉన్నాయి



మంటలు

మా పుట్టుకకీ చావుకీ మధ్య

బతుకు తాడును పేనుతున్నాయి

మమ్మల్ని జంతువుల్ని చేసి

రింగ్ మాస్టర్లయి ఆడిస్తున్నాయి

మంటలు మాకేం కొత్తకాదు

కాకపోతే

ఇప్పుడు బాధంతా

ఊరు ఖాళీ చేసిన పత్రి నిర్వాసితుడి గుండే

ఒక మండుతున్న బ్లో-అవుట్ అయిందనే..!


(జనవరి 20, పాశర్లపూడి బ్లో-అవుట్ దృశ్యం చూశాక)

Read more...

22, జూన్ 2009, సోమవారం

వీధి అనాధ కాదు

వీధి యిరుకవుతోంది!

ముక్కలుగా తెగుతూ ఉనికిని కోల్పోతున్న వీధి

ప్రతిక్షణం నన్ను కలవరపెడుతోంది



రెప్పవిప్పగానే మర్చిపోవడానికి వీధి కల కాదు కదా!

ఇది మనసును అల్లుకున్న జ్ఞాపకం తీగ



ఈ వీధి

వేనవేల ఉద్యమాలను భుజాల కెత్తుకొని

నినాదాల ప్రతిధ్వనులతో ఊరేగించింది

తిరుగుబాటు పాటల మధ్య ఎత్తిన పిడికిలై

అధికార దురహంకారానికి చెమటలు పట్టించింది



రాత్రి నిద్రకు దూరమైన నాటక రంగస్థలమై

పోరాట పద్యాల్ని గొంతెత్తి పాడింది

మనుషుల మధో, మనసుల మధో అగాధం ఏర్పడ్డప్పుడు

పల్లెకూ పట్నానికి వీడని దోస్తీ కుదిర్చింది



ఈ వీధి చిన్నప్పటి నా పెద్దబాల శిక్ష

ఎన్నెన్నో అనుభవాల పాఠాలు నేర్పించి

నా కోసం గారడై, కనికట్టై, పిచ్చుకుంట్లకథై

చక్కభజనై, తోలుబొమ్మలాటై, అదై, ఇదై, ఏదేదో ఐ

గుండెపట్టని సంతోషాన్ని పంచిపెట్టేది

కొత్త పుస్తకాలను కొనలేని నా పేదరికాన్ని గుర్తించి

పాత పుస్తకాలను సగం ధరకే పేర్చి పెట్టేది



కునుకు పట్టని రాత్రుల్లో

ఈ వీధి చిటికినవేలు పట్టుకొని

ఊరి చివరిదాకా వెళ్ళి వచ్చేవాడ్ని

రోడ్డు పొడవునా

దుఃఖమే కలవరింతై నిద్రిస్తున్న బిచ్చగాళ్ళనీ,

అవయవాల్ని స్వప్నిస్తున్న అవిటితనాన్ని చూపించి

బాధగా కంటతడి పెట్టుకునేది

పైకి కరకుగా కనిపించినా కరిగిపోయే జాలిగుండె దీనిది


అందుకే - ఈ వీధిని నేను ప్రేమిస్తాను

ఈ వీధికి నేను నమస్కరిస్తాను



వీధీ ఓనా వీధీ! నిన్నెలా మర్చిపోగలను

నీ భుజల చదును మీద బొంగరాలు తిప్పుకున్నవాడ్ని

నీ వీపు చదును మీద ఇసుక గూళ్ళు కట్టుకున్న వాడ్ని

నీ ఒదీలో బోర్లపడి బతకడం నేర్చుకున్న వాడ్ని



నువ్వు ఇరుకు సందువైనా, గుంటలు పడ్డ స్ఫోటకపు ముఖానివైనా

ఏసు ప్రభువుచే శపించబడ్డ అంజూరపు చెట్టువైనా సరే

నిన్నెన్నటికి అనాంధను కానివ్వను

నిన్ను కొత్త చరిత్రకు ముఖచిత్రాన్ని చేస్తాను

మళ్ళీ నువ్వు చైతన్యం నింపుకొని విప్లవాల భూమికవౌతావు!


సుప్రభాతం (వీక్లీ)
29.04.2000

Read more...

15, జూన్ 2009, సోమవారం

ముసుగు నీడ

రక్తమో, రాగమో

నిశ్శబ్దం అంచుపై ప్రవహిస్తూ

కాలాన్ని భయపెడుతోంది

రాజకీయమో, అరాచకీయమో

దారి తప్పని నిజాయితీని

చీకటి గదిలో ఉరి తీస్తోంది

భయమో, భక్తో

మటలనెక్కుపెట్టే పెదాలపై కూర్చొని

మౌనాన్ని వడుకుతోంది

వెలిగే దీపం చుట్టూ

ముసుగు నీడలు గుమిగూడి

చావు డప్పుమోగిస్తున్నాయి



మనిషి మృగమైన చోట

మతాబులు కాలవు

శవాలు తప్ప!


(ఆంధ్రజ్యోతి వార పత్రిక, దీపావళి సంచిక, 28.10.1996)

Read more...

11, జూన్ 2009, గురువారం

చిగురు కల

గాయపడ్డా ముఖంతో

గొడుగులా విచ్చుకోవడం బతుకయ్యాక

స్వప్నం కూడా రుధిర చారికవుతుంది

ఎవరూ స్వప్నాలకి తలుపు తీయక్కర్లేదు

పొరలు పొరలుగా జారుతూ

స్వప్నంలోంచి మరో స్వప్నంలోకి...



స్వప్నం జ్ఞాపకం కాదు

జ్ఞాపకాలు స్వప్నాలూ కావు

రాతి పొత్తిళ్ళలో గాయపడి

ఊపిరిలేని స్థితివైపు తిరోగమించిన

అసంపూర్తి చిత్రాలే స్వప్నాలు


బతుకు వొక చిగురుకల

ముగింపు మొదళ్ళలోంచి

మనిషి మళ్ళీ స్వప్నంగా మొలకెత్తుతాడు

(01.03.2001, సాయంసంధ్యా సమయం)

Read more...

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP